Ken jij onze instagrammende werfleider al?

Werfleider tramsporen, een droom die werkelijkheid werd voor Catherine. Een paar jaar geleden las ze het portret van een werfleider van de MIVB in METRO en droomde ze ervan om zelf ook haar fluohesje en helm te kunnen opzetten om een werf te gaan bezoeken. En die avonturen deelt ze met plezier op Instagram!

Niets leuker dan mijn laarzen en fluohesje aan te trekken voor een werfbezoek!

“Tijdens mijn studies werkte ik als jobstudent in een kledingwinkel. Zodra ik mijn graduaat landschapsarchitectuur behaalde, raakte ik ontmoedigd omdat ik niet de nodige ervaring had en niet durfde solliciteren voor werk in mijn domein. Mijn studentenjob evolueerde tot mijn echte job en ik werd verantwoordelijke van de winkel. Ik ben er in totaal vijf jaar gebleven.”

Je had er een mooie carrière kunnen opbouwen. Waardoor ben je veranderd van richting?

“Op een dag vertelde één van mijn verkoopsters hoe graag ze zou groeien in het bedrijf en een job zoals de mijne uitoefenen. Dat was de klik. Ik was helemaal niet fier op mijn job. Dit was niet wat ik wilde doen. Ik heb me toen ingeschreven voor een opleiding computerondersteunend tekenen.

Na twee jaar bij Sibelga als tekenaar voor openbare verlichting, werkte ik gedurende zes jaar als werfcoördinator van werven voor nutsvoorzieningen voor de gemeente Vorst. Dat was echt boeiend. Ik kreeg de kans om allerlei types werven te volgen: riolering, watervoorziening, elektriciteit, gas… en ook werven van de MIVB!

Deze laatste waren echt indrukwekkend, met een “wauw”-effect. Ik begon in te zien dat ik de dagen telde tot ik weer naar een MIVB-werf kon. Dat maakte me echt gelukkig.”

Ben je op dat moment bij de MIVB komen aankloppen?

“Ik heb inderdaad de kans gekregen om te spreken met een verantwoordelijke van de MIVB. Ik vertelde over mijn passie voor deze werven. Vanaf dan ging het zeer snel. Vandaag werk ik al zes maanden bij de MIVB.”

Waaruit bestaat jouw job juist?

“Als werfleider gebeurt een stukje van het werk van achter de computer – de plannen, de analyse van de noden, van de kosten, enz. – en een stukje op het terrein, namelijk de opvolging van de werven. Wat ik echt boeiend vind is zoveel mogelijk ter plaatse te zijn. Het is over het algemeen redelijk gemakkelijk om van op de werf te werken: een klein bureautje en een internetverbinding volstaan.

Ik moet nog veel leren, maar dat maakt het nu net boeiend. De sporen en de plaatsing ervan, dat leer je niet op school. We leren het meeste op de werven, van oudere collega’s. Het voordeel is dat het meteen concreet wordt. Ik denk dat ik een jaar tot anderhalf jaar nodig zal hebben om overal mee te kunnen praten.”

Is er een nieuwe passie ontstaan?

“Dat is zeker. Ik heb het geluk om een zeer boeiende job te hebben. Mensen hebben geen idee van wat er allemaal nodig is bij de plaatsing van sporen. Men heeft geen idee van wat er allemaal nodig is bij plaatsing van sporen. Elk stuk spoor is genummerd, op maat gemaakt en gebogen om daarna tot op de millimeter juist gelegd te worden.

Het is zwaar en imposant materiaal dat om precisie en delicate handelingen vraagt. Ik heb trouwens een Instagrampagina, @stibydouska, waarop ik regelmatig foto’s van werven plaats. Ga er zeker eens kijken als ik je benieuwd heb gemaakt!”

Volg hier de pagina van Catherine voor een blik achter de schermen: